فراموشی

 

خاطرات، ثبت امور و اتفاقات بر لوح ذهن هستند. برخی از آن‌ها روی دیوارها نقش می‌بندند تا در اذهان عمومی برای مدتی کوتاه یا بلند خاطرنشان شوند. بنابراین، دیوارها الواح ناپایداری برای حفظ خاطره جمعی هستند. نقاشی‌های من دیوارهایی را تجسم می‌بخشند که بین واقعیت و خیال سرگردان هستند. رنگ‌ها، نشانه‌ها و عبارت‌هایی که خاطره شهر بوده و با عبور زمان پوسیده، مخدوش و مچاله شده‌اند. آن‌ها همچنان اثرات انسان‌ها و نشانه‌های دوران هستند که گویی زمانی حامل پیامی بوده‌اند ولی حالا یا مفهوم خود را از دست داده یا معنای جدیدی را تداعی می‌کنند. برخی از آن‌ها بیانگر پیروزی زمان، مرگ دیوار و در عین حال تداوم نشانه‌هایی هستند که تا حدی محو شده‌اند و برای هر تفسیری باز هستند. (ادامه‌ی مطلب)

۵
از ۵
۳ مشارکت کننده