بارها در خلوتام به این اندیشیدهام که اگر رنگ و سطح را از طراحان و نقاشان میگرفتند چه اتفاقی در آثارشان میافتاد؟ بلافاصله جواب میدهم؛ هرچند چالش سختی پیشِ روی هنرمندان محسوب میشد اما قطعاً انبوهی از خطخطیهای جذاب و چشمگیر خلق میشد.
شاید تولیدکنندگان و فروشندگان رنگ و مدیومهای هنری از این عقیدهی شیطنتآمیزم خوششان نیاید اما به زعم من طراح اگر طراح، و نقاش اگر نقاش باشد؛ «خط» و تنها خط، برای هفتپشتاش کافیست! و مابقی بزکهای بیهوده و گولزنکی بیش نیست. چرا که هیچگونه منع و محدودیتی برای خلق سطح، عمق، سایه و روشن، و بافت، در خط نیست و بهسهولت از طریق خط میتوان به آنها دست یافت.
اریک هانسن یکی از تصویرگرانیست که لذت و قابلیت خط را دریافته است؛ چنان که بزرگانی نظیر سائول استاینبرگ و هانس گئورگ راوخ پیشتر دریافته بودند. (ادامهی مطلب)
